moeilijke zaken over erfelijkheid 1

We zijn geneigd om met betrekking tot erfelijkheid nog aldoor te denken in de wetten van Mendel. Zie onderstaand voorbeeld.

Helaas wijzen nieuwe wetenschappelijke onderzoeken uit dat de meeste aandoeningen en afwijkingen juist niet Mendeliaans vererven. En met die constatering wordt erfelijkheid en fokken eigenlijk alleen maar ingewikkelder. Steeds vaker zullen we gaan zien dat niet de honden, maar de mensen het probleem worden bij fokken. Mensen moeten namelijk begrijpen waar ze mee bezig zijn, en als wetenschappers het al niet helemaal doorgronden, wat wordt er dan in hemelsnaam van 'gewone' mensen verwacht?

Op dit weblog gaat de googlecommissie proberen hele ingewikkelde kennis begrijpelijk over te brengen. We doen dat beetje bij beetje. Vandaar ook dat er een 1 in de titel staat.

Er is bijvoorbeeld nog een manier van vererven, die ook in de hondenfokkerij van belang is. Wetenschappers noemen dat de epigenetische vererving. Eva Jablonka (zelf verder googlen) legt het epigenetische verervingssysteem als volgt uit. In een gespecialiseerd organisme met vele functies, zoals honden, treedt een verdeling op in het 'werken' van een cel. Levercellen doen levercel dingen. Bloedcellen doen bloedcel dingen. En als een levercel deelt, dan zijn de beide dochters ook levercellen, terwijl ze allemaal hetzelfde DNA in zich dragen. Een levercel kan dus in potentie een bloedcel worden, maar doet dat niet. De informatie die in de levercel zit en wordt doorgegeven aan de dochter levercellen noemen we epigenetische verervingssystemen.

Eva Jablonka zegt dat elke cel gekenmerkt wordt door een genpatroon. En dat genpatroon maakt dat de levercel een levercel is en blijft en dat ook doorgeeft aan de dochtercellen. Dit genpatroon is erfelijk. Dat betekent dat bij de geboorte van een pup, niet alleen de goede genen moeten worden doorgegeven, maar ook de bijbehorende genpatronen. Als de verkeerde genpatronen doorgegeven worden dan kunnen er fouten in het 'bauplan' ontstaan. Zulke fouten kunnen zijn dat er geen lever wordt ontwikkeld. Of dat er binnen de lever sprake is van verschillende cellen die er eigenlijk niet horen.

Genpatronen ontstaan doordat de samenwerkende genen elkaar op het juiste moment 'aan' en 'uit' zetten. Als het 'aan' en 'uit' zetten niet op de juiste momenten gebeurt, komt er zand in de machine en kan een pup zich niet goed ontwikkelen in de embryonale fase of in zijn opgroeien. We weten inmiddels wel dat er genpatronen bestaan, maar hoe ze precies werken is nog onduidelijk. En waarom en wanneer het fout gaat wordt nog nader onderzocht.

Niemand heeft beloofd dat het gemakkelijk zou zijn.:-)

masker in de Engelse Cocker Spaniel

Velen van ons zijn nog onbekend met het feit dat er in ons ras ook sprake is van een masker. De googleommissie is er nog niet uit of we dat altijd gehad hebben, of dat het er de laatste jaren ingefokt is. Feit is wel dat bewust of onbewust selecteren en fokken op het masker de hond een andere uitstraling geeft.
Wat is een masker?
Een masker kennen we van bijvoorbeeld de mopshond of de Tervurense Herder. Dat zijn gele honden met een zwart masker in het gezicht. Een masker is niet hetzelfde als een tanpatroon. Bij tanpatronen, zoals de Rottweiler, of de Dobermanpincher of onze eigen Cockers, zijn er rode valkken boven de ogen, langs de oren en de lippen, op de poten en de voorborst en rond de anus.
Het masker bij de Engelse Cocker
Vanuit de genetica vererft het masker via een ander gen dan het tanpatroon. Om het verervingspatroon van de vacht te kunnen vaststellen wordt voor het masker gekeken naar de E-locus. Met vermelding van de website van http://www.vetgen.com/

Het gen op het e-locus kent van oudsher drie varianten. E, Em en e. Honden met twee keer ee zijn allemaal geel (effen van kleur) en hebben geen masker. Twee onafhankelijke onderzoeken hebben nu aangetoond dat er (inmiddels) twee nieuwe varianten van het E-gen vastgesteld zijn. Het betreft Eg dat gevonden is in Saluki's en verantwoordelijk is voor het omgekeerde masker. Met omgekeerd masker bedoelen de onderzoekers dat de hond donker of gevarieerd van vachtkleur is, maar een licht masker heeft. Dan is de hond bijvoorbeeld zwart met een geel masker. Zie hier een Saluki voorbeeld. Wat opvalt is dat het masker ook veel groter en uitgebreider is dan het tanpatroon. De vlakken zijn veel geprononceerder.

Het twee nieuwe E-gen betreft onze Cockers. Onderzoekers noemen het gen Eh. En dit gen is vooral aangetroffen in de Sable Cockers, of wel de 'dirty' red Cockers. Onderzoekers zijn nu aan het kijken of er in andere rassen nog andere E-genen zijn. Voorbeeld van een masker bij Engelse Cockers. Ook hier zijn de 'omgekeerde vlakken in vachtkleur' veel groter dan het oorspronkelijke tanpatroon.

Ingefokt?

De vraag is of 'we' dit met ons allen hebben ingefokt door te selecteren op leuke nieuwe kleurtjes. Wel is het zo dat de CockerSpanielClub van mening is dat 'we' vroeger geen masker hadden, dan wel de maskers in Engelse Cockers recessief waren, twee keer ee. En dus opgingen in de vachtkleur van de hond. Kijk maar naar bijvoorbeeld de schimmelvariant. Daar kun je zien dat het masker wel als patroon te zien is, maar niet in een andere kleur.

Wat we nu, door de kleurtjes hype in ons ras dus als (ongewenst) neveneffect zien is dat er maskers worden ingefokt in afwijkende kleuren. In veel gevallen worden honden verkocht als 'tan' maar in feite is er sprake van een masker. Wanneer deze honden genetisch getest worden, zullen zij waarschijnlijk Eh te zien geven. Fokkers en pupkopers moeten dus goed kijken naar het verschil tussen een masker en de tanfactor. Hier een voorbeeld van een zogenaamde tan hond, maar in feite een hond met een omgekeerd masker.

Hieronder 'echte black and tans'.

De googlecommissie heeft nog geen verdere informatie over de gevolgen van het infokken van een masker bij Engelse Cockers. Vast staat wel dat onze rasstandaard er niets over zegt. En voor wat betreft de 'neveneffecten' op het gebied van gezondheid en welzijn is ook nog niets bekend.
Waar 'we' over na moeten denken is of we dit willen? Maskers in Engelse Cockers. Maskers geven wel een andere uitstraling dan zachtaardig en opgewekt. Ook al kunnen deze masker honden dat natuurlijk van aard wel zijn. 
U wordt op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen.

Neuskleur en rasstandaard

Hoewel onze rasstandaard niets zegt over de kleur van de neus, is de algemene opvatting dat de neuskleur bij de vacht en de ogen moet passen. Te lichte neuskleuren geven de Engelse Cocker een totaal andere uitstraling, die het rastype niet ten goede komt.
Zelfs voor rode en roodschimmel Cockers zien we liever een zwarte neus. Voor leverkleuren en leverschimmels moet de neuskleur in evenwicht zijn met de vacht en de ogen.
Voorbeeld van te lichte neuskleur.

Voorbeeld van gewenste neuskleur. Let op de uitstraling van de hond.

Oogkleur en rasstandaard

Onze rasstandaard zegt toch echt het volgende over ogen:

'Vol, maar niet te prominent en nooit uitpuilend. Donkerbruin of bruin, maar nooit licht. Bij de leverkleuren, zoals leverschimmels en leverbonte honden, is donker hazelnoot in overeenstemming met de kleur van de vacht toegestaan. Intelligente en zachte uitdrukking, maar ogen tevens klaarwakker, attent en vrolijk. Goed aangesloten oogleden.'

En dan zijn er nog mensen/pupkopers, die bellen en vragen om een Engelse Cocker met van die leuke blauwe ogen. Of die vallen op groene ogen en daar dan moeite, tijd en energie insteken om zo'n hond te kunnen kopen.
Maar de CockerSpanielclub is van mening dat de rasstandaard niet zomaar uit de lucht is komen vallen en dat de bedenkers van ons leuke ras, hiervoor een reden moeten hebben gehad. Dus afgezien van het feit of je donkere ogen (zelfs voor de rode en roodschimmels) nu niet zo mooi vindt, of niet bijzonder genoeg, onze rasstandaard is hierover helder en duidelijk.


Het is een feit, zie ook het bericht hieronder, dat een ras nog nooit gediend is geweest het volgen van trends en hypes. Daar wordt een ras alleen maar zwakker en slechter van.
En als je dan toch je portemonnee trekt en een goede gezonde hond wilt kopen, waarom zou je dan naar iets bijzonders gaan zoeken?
Wat is er mis met een mooi blauwschimmel? Of een leuke rode?

De CockerSpanielClub pleit ervoor hypes zoveel mogelijk te beteugelen. We zijn van mening dat hypes het ras op de lange termijn geen goed doen. En wie een rashond koopt en het niet belangrijk vindt dat deze binnen de rasstandaard valt, kan net zo goed een look-a-like kopen. Blijf als pupkoper in elk geval zelf nadenken. En stel het welzijn en de gezondheid van de hond voorop en niet je 'smaak' of het 'bijzondere'. Want volgend jaar is er weer een andere hype.

Voorbeelden van te lichte ogen.

Who is to blame?

Fokkers wijzen erg snel naar keurmeesters, die verantwoordelijk zouden zijn voor de misvorming van een hondenras. Maar is dat nu wel zo?
De fokkers zijn toch degene die inschrijven op de shows, en als een keurmeester niet voldoende inschrijvingen krijgt dan wordt deze keurmeester de volgende keer gewoon niet meer uitgenodigd. Als er een keurmeester keurt die de kwaliteit van de honden minimaal vind en alleen maar ZG's uitdeelt en af en toe een U'tje dan is je carriere als keurmeester snel naar de knoppen: de volgende keer komt er geen hond. Hondenshows zijn tenslotte gewoon bedrijven: die moeten winst maken of in het gunstiste geval op quit spelen. Dus nodigen ze keurmeesters uit die de fokkers bevallen en dus bepalen de fokkers het type hond dat wint zelf!


In Engeland wil de kennelclub nu dat voor een aantal kwetsbare rassen (waaronder de Basset, Bulldog, Clumber, Sharpei) de regels op shows veranderen: daar moet de hond die beste van het ras is geworden eerst naar de dierenarts om te kijken of die hond eigenlijk wel gezond is. Pas nadat hij door die keuring heen is gekomen krijgt hij de titel. Natuurlijk kan een dierenarts niet alles controleren, maar overdadig vel, hangogen, niet kunnen ademen vanwege de platte neus. Sterker nog dat kan iedereen zien, iedereen, behalve die fokkers zelf blijkbaar.


De Engelse Cocker is niet een van deze kwetsbare rasssen, maar wij zien ook wel een paar punten die wij bij ons ras in de gaten moeten houden: zoals te veel vacht en te kleine koppies: voor je het weet gaan we in de richting van de amerikaantjes. Op het weblog van “pedigree dogs exposed” was er daar pas een item over.


http://pedigreedogsexposed.blogspot.com/2011/10/how-yanks-cocked-up-cocker.html


Het is echt schokkend om te zien wat je in een korte tijd kunt manipuleren in een ras. De Amerikaanse Cocker is geen jachthond meer, door die hoeveelheid haar kunnen ze niet meer functioneren als jachthond. Ze zouden beter in een andere catogorie moeten: de gezelschapshonden. Nog schokkender zijn de reacties van de liefhebbers die zich van geen kwaad bewust zijn en blijkbaar van “grooming” hun dagelijks werk hebben gemaakt. Ik hoop dat wij die kant niet op zullen gaan en zullen blijven nadenken over ons ras.

Miskleuren

Op dit moment is er heel wat te doen over miskleuren. Sommige mensen vragen zich af waar al die drukte vandaan komt. Miskleuren zijn toch ook gewoon leuke Cockers? En er zijn pupkopers die zelfs op zoek zijn naar miskleuren. En daar in sommige gevallen veel geld voor neer tellen.
Maar miskleuren zijn met recht en reden ooit tot miskleur benoemd.
Hieronder bijvoorbeeld een Merle Cocker.

Met bijbehorende tekst.

"Let's look now at Zuma, a striking, very unusual English Cocker Spaniel. He has blue eyes and a tri-colored coat so beautiful that people stop to stare at him.

But with his beautiful coat came a price, and the price nearly included his life. The same genes that made him so beautiful also left him deaf and with a visual condition that means he can only see things straight ahead of him--a form of tunnel vision. His breeder turned him over to a dog auction where he might have been purchased by some unsuspecting breeder or individual."

Miskleuren gaan niet zelden gepaard met aandoeningen en problemen. Dat is waarschijnlijk ook ooit de reden geweest dat de eerste fokkers in Engeland miskleuren van de fokkerij zijn gaan uitsluiten. Noem het ervaringsleren.

Het probleem is in de huidige discussie over wat een miskleur is volgens de rasstandaard. En of een miskleur, omdat het wel een Engelse Cocker is, een stamboom moet krijgen. In een ander bericht zal dit aspect nader worden toegelicht.

Is hermafrodie bij de Engelse Cockers eigenlijk wel recessief??

Hermafrodie komt bij onze cockers regelmatig voor. De meeste fokkers weten ook dat er in het verleden regelmatig contact is geweest met Cornell met Dr. Vicki Meyers-Wallen. Door het onderzoeken van een aantal van deze hermafrodiete pups, weten we de specifieke vorm van hermafrodie waar wij bij de engelse cockers hebben: XX Sry-negatief. Bij de Amerikaanse Cockers hebben ze ook diezelfde vorm: met een dragers (een reu) hebben ze een fokprogramma opgezet om uit de zoeken waar het genetische foutje nu zit. In 2007 is dit gepubliceerd:

http://jhered.oxfordjournals.org/content/98/5/438.full

“In the present study, linkage on CFA29 was obtained under an autosomal dominant inheritance model. Therefore, the previous candidate gene intragenic marker data were reanalyzed for segregation with the affected phenotype assuming autosomal dominant inheritance.”

De conclusie was dus dat er bij al deze honden maar een significant stukje DNA gevonden kon worden: maar alleen als het dominant vererfde. Deze informatie was nog niet bekend toen de eerste contacten werden gelegd, toen werd er nog vanuitgegaan dat het een recessieve vererving zou zijn.

Een van onze leden heeft daarop een mail gestuurd naar Dr. Vicki Meyers-Wallen en dit was haar antwoord:

“Regardless of our linkage paper, I still think that the best approach to reduce or eliminate this trait is to consider that both parents are carriers, and also that some siblings of the affected dog are carriers. I realize that is frustrating, but I would still hold to that until we have the actual mutation to sort it out once and for all.“

Daarin zegt ze dus niet dat het niet dominant vererft, alleen omdat we niet weten welke van de twee ouders nu de drager is moeten we ze allebei uitsluiten en dat zal ook niet veranderen tot er een echte doorbraak is. Daarvoor moet veel meer genetisch materiaal van hermafrodiete Cockers worden getest. Reden te meer om voor eigenaren met een hermafrodiete / tweeslachtige cocker om contact op te nemen met Dr. Vicki Meyers-Wallen.